|
|||
| ภาษาอังกฤษ หน้าแรก เศรษฐกิจพอเพียง ธรรมะพอเพียง การเมือง บันเทิง กีฬา ท้องถิ่น ทำมาหากิน มหาเนชั่นบล็อก |
|
คลิปสนทนาภาษาเขมรเบื้องต้นเริ่มจากการทักทาย
คำทักทายดูจะเป็นคำแรกของมนุษย์พบปะกัน เมื่อคนเขมรพบกันจะกล่าวสวัสดีกันว่า "ซัวซไดย" หรือ "จุมเรี้ยบซัว" ถ้าเป็นตอนเช้าๆ ก็จะกล่าวว่า "อรุณซัวซไดย" ซึ่งคำว่า"อรุณ" เป็นภาษาบาลี หรือหากมีแขกมาบ้านเราก็เชื้อเชิญว่า "โม โจล โม-เชิญเข้ามาก่อนครับ"หากเห็นว่ามีหมาอยู่ก็จะถามว่า"จะแก คัม อัฮ-หมากัดไหมครับ" เจ้าของบ้านก็จะตอบว่า"มัน คัม เต-ไม่กัดหรอกครับ" "อันจืญ แลิง คาง ลือ-เชิญขึ้นมาข้างบนเลยครับ" แขกก็จะตอบว่า"มัน ปบาก แลิง เต-ไม่ต้องดีกว่าครับ" เจ้าบ้าน-"โม อังกุย คาง แน๊ฮ เจีย เจี๋ยง-เชิญมานั่งทางนี้ดีกว่าครับ" แล้วถามว่า"โม น็อํง รนา-มากับใครครับ" แขกก็จะตอบว่า"โม มะเนียะ แอญ-มาคนเดียวครับ" เจ้าบ้าน-"โม รัว อย-มีธุระอะไรหรือครับ" แขกก็จะตอบว่า"แดิร โมลีญ-มาเที่ยวเล่นครับ" เจ้าบ้าน-"อันจืญ แพอะ ตึ-ทานน้ำก่อนครับ" หรือหากเจ้าบ้านจะถามว่า "สบายดีไหม" ก็จะกล่าวว่า "ซกสะบายดี" คนที่ถูกถามก็จะตอบว่า จ๊ะ (บาด) ซกสะบายดี แปลาว่า "สบายดีค่ะ(ครับ)" หรือหากไม่ค่อยสบาย ก็จะตอบว่า "มัน ซอน ซโรล" คนถามก็จะปลอบหรือให้กำลังใจว่า "สุขะเพียบละออ" แปลว่า "ขอให้มีสุขภาพดีนะ" คนที่ถูกถามก็จะตอบว่า "ออกุน,ออกุนเจริญ-ขอบคุณครับ"
เจ้าบ้านถามต่อว่า"โม รถ อย-มารถอะไรครับ" แขกตอบว่า"โม รด โดยซาน-มารถโดยสารครับ" เจ้าบ้านถามอีกว่า"โม ด็อล ก็อล นา-มาถึงตั้งแต่เมื่อไรครับ" แขกก็จะตอบว่า"โม ด็อล ปี ปรึ-มาถึงตั้งแต่เช้าตรู่ครับ" ถ้ายังไม่รู้จักกันเลยก็อาจจะถามว่า เตอเนี้ยะชัวเว่ย" ถ้าชื่อสำราญก็จะตอบว่า" ขยมฉม้วกสราญ" ถ้าคุยกันแล้วไม่เข้าใจอะไรก็จะบอกว่า "ขยมเมิ่นยวลเต๊" หรือหรือทำผิดหากจะขอโทษก็กล่าวว่า "ขยมโซ้มโต๊ก"
เมื่อคุยธุระกันเสร็จแล้วแขกจะขอลากลับก็จะพูดว่า"โซ้มเรีย, โซ้มจุมเรี้ยบเรีย, เรียนซันเฮย"
ที่นี้กลับมาที่คำคำทักทายใช้ในโอกาสดังนี้ กล่าวขึ้นต้น ในรายการทางสถานีวิทยุกระจายเสียง , ทางสถานี วิทยุโทรทัศน์ ,ใน การกล่าวขึ้นบทของการประกาศชวนเชื้อต่าง ๆ กล่าวขึ้นบทสุนทรพจน์ หรือบทกล่าวนำอย่างเป็นทางการอื่น ๆ เช่น "ซัว ซไดย์ เอาะฮ์ โลก เนียะ ซดับ เจียตี โก รพ-สวัสดี ท่านผู้ฟังที่เคารพทุกท่าน" "ซัว ซไดย์ เอาะฮ์ โลก เตียะซะนึกกะจุน เจียตี ซแน ฮา-สวัสดี ท่านผู้ชมที่รักทุกท่าน" "ซัว ซไดย์ เอาะฮ์ โลก พะเญียว เก็ตเตะ ยัวะฮ์ เจียตี โก รพ-สวัสดี ท่านผู้มีเกียรติที่เคารพทุกท่าน" "ซัวซไดย์ บอง พโอน ยุเวียะ จุน เจียตี โก รพ-สวัสดี พี่น้องเยาวชนที่เคารพ" จากบทนี้มีคำศัพท์ที่น่าสนใจดังนี้ โมแปลว่ามา เต-ไม่ มะเนียะ-คน ซึ่งคำนี้น่าจะแผลงมาจากภาษาบาลีคือ "มนุสฺส" จะแก-หมา เอาะฮ์ โลก-ท่าน ซึ่งเป็นคำสรรพนามบุรุษที่สอง โก รพ-เคารพ โดยซาน-รถโดยสาร คัม-กัด บอง-พี่ พโอน-น้อง ยุเวียะ-เยาวชน จะเห็นได้ว่าภาษาเขมรมีอยู่ในภาษาไทยไม่น้อยเลย ลองคิดและพูดเป็นภาษาเขมรก็เชื่อแน่ว่าไม่นานก็คงจะฟังและพูดได้คล่อง สำราญ สมพงษ์ รายงาน วันที่ 23 มกราคม พ.ศ.2553
|
|