พฤติกรรมของสมเด็จฮุน เซน นายกรัฐมนตรีกัมพูชา โจมตีไทยยังคงมีขึ้นอย่างแต่เนื่องตั้งแต่วันที่ 6 กุมภาพันธ์เป็นต้นมา คราวเดินทางไปเยือนเขาพระวิหารและตามแนวชายแดนไทย-เขมร จนกระทั้งถึงขึ้นสาบแช่งนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีของไทย

ประเด็นที่งสมเด็จฮุน เซนกล่าวโจมตีไทยต่างๆนานานั้นมีอยู่ประเด็นหนึ่งที่เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงวุฒิภาวะของคนระดับผู้นำประเทศนั้นก็คือทางด้านภาษา

คราวที่สมเด็จฮุน เซนกล่าวสาบแช่งนายอภิสิทธิ์นั้นมีประเด็นด้านภาษาที่กล่าวหาไทยก็คือได้กล่าวว่า "ประเทศไทยไม่ได้แค่รุกรานกัมพูชา แต่ยังโกงประวัติศาสตร์ด้วยการเปลี่ยนชื่อปราสาทเปรี๊ยะวิเฮียร์เป็นพระวิหาร"

หากคนรับข้อมูลที่ไม่มีความรู้ทางด้านภาษาเขมรและภาษาไทยแล้วก็คงจะไม่คิดอะไรมาก และคงจะเชื่อว่าคำพูดของสมเด็นฮุน เซนนั้นเป็นเรื่องจริง แต่ความจริงแล้วหาเป็นอย่างที่สมเด็จฮุน เซนกล่าวไม่ เพราะมีคำเขมรที่เป็นประกอบด้วยสระ "เอีย" ขณะที่ภาษาไทยจะเป็นสระ "อา" อย่างเช่นคำเขมรว่า "วิเฮียร์" นี้ ภาษาไทยพูดว่า "วิหาร" ขณะที่คำว่า "เปรี๊ยะ" ก็คือ "พระ"ในภาษาไทย

คำว่า "วิหาร" หรือ "วิเฮียร์" นี้ก็ไม่ใช่เป็นคำของภาษาไทยและภาษาเขมรแต่เป็นคำที่มาจากภาษาอินเดีย (บาลี) เมื่อเขมรนำคำมาใช้ได้ออกเสียงเป็น "วิเฮียร์" ขณะที่คนไทยออกเสียงตรงตัว

ไม่ใช่เฉพาะคำว่า "วิหาร" นี้เท่านั้นที่เป็นสระ "อา" แล้วแต่เขมรจะออกเสียงเป็นสระ "เอีย" แต่คำลักษณะเช่นนี้มีอยู่มากมายในภาษาเขมร และส่วนใหญ่แล้วจะคำยืมมาจากภาษาอีนเดีย อย่างเช่นคำว่า "เวลา" ก็จะเป็น "เวเลีย" "ทวาร" ก็จะเป็น "ทเวียร" "นาค" ก็จะเป็น "เนียค"

เมื่อเขมรนำคำว่า "นางนาค" ของไทยไปพูดก็จะพูดเป็นว่า "เนียงเนียค" เพราคำว่า"นาง" เขมรออเสียงเป็น "เนียง" "ช่าง" ก็จะเป็น "เจียง" "ง่าย" ก็จะเป็น "เงียย" "รูปร่าง" ก็จะเป็น "รูบเรียง" "ลาน" ก็จะเป็น "เลียน" หรือแม้นแต่คำว่า "เสียมราษฎร์" เขมรก็จะเป็น "เสียมเรียบ"

ดังนั้น การที่สมเด็จฮุน เซนยกเหตุผลทางภาษากล่าวหาคนไทยเช่นนี้จึงถือว่าไม่ถูกต้องอย่างยิ่ง ความจริงคงจะตำนิฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ได้ในเรื่องภาษาที่มีการยืมคำมาใช้ เพราะเมื่อชนชาติมีความเกี่ยวเนื่องกัน การยืมคำของกันและกันมาใช้จึงถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา ส่วนเมื่อนำมาใช้แล้วจะมีการดัดแปลงอย่างไรนั้นก็คงขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายๆด้าน

ก็ขอใช้คำพูดกลับกันว่า "มีแต่คนโง่เท่านั้นที่คิดว่าสมเด็จฮุน เซนพูดจริงในประเด็นที่กล่าวหาไทยโกงประวัติศาสตร์ด้วยการเปลี่ยนชื่อปราสาทเปรี๊ยะวิเฮียร์เป็นพระวิหารนี้" เพื่อเป็นการพิสูจน์ว่าไม่ได้โง่ตามที่นายฮอ นัมฮง(ๆ) รมต.ต่างประเทศเขมรกล่าวหาคนไทย

สำราญ สมพงษ์รายงาน วันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2553