MHANATION.NET

ภาษาอังกฤษ หน้าแรก เศรษฐกิจพอเพียง ธรรมะพอเพียง การเมือง บันเทิง กีฬา ท้องถิ่น ทำมาหากิน มหาเนชั่นบล็อก

หนังสือเขมรใช้ไทยยืม(หรือใครยืมใครกันแน่)

หนังสือ"เขมรใช้ไทยยืม"เขียนโดย"ศานสติ ภักดีคำ" เป็นหนังสืออีกเล่มหนึ่งที่สามารถใช้ประกอบในการเรียนภาษาเขมรด้วยตัวเอง(ไม่ได้ค่าโฆษณานะจ๊ะ) ซึ่งเป็นการยกคำเขมรที่ไทยนำมาใช้และอธิบายหลักฐานประกอบที่มาของคำเช่นศิลจารึกว่าเป็นคำที่ใช้กันในยุคใด ทำให้เกิดความรู้สึกว่าคำเขมรนั้นมีอยู่ในภาษาไทยเต็มไปหมด
หรือแม้นแต่เลขไทยเขมรก็เขียนเหมือนกันแล้วลูกหลานพระเจ้าชัยวรมันก็อ้างว่าไทยกอบปี้เขมร แต่ในหนังสือจามที่เขียนโดย"ทวี สว่างปัญญางกูร" เอกสารหอสมุดแห่งชาติ ก็พบว่าเลข 1-4 นั้นก็เขียนเหมือนกับเลขเขมรแล้วตกลงใครกอบปี้ใครกันแน่
อย่างไรก็ตาม "ผกาศรี เย็นบุตร" อาจารย์ภาควิชาภาษาไทยและภาษาตะวันออก คณะมนุษยศาสตร์ มศว (สมัยนั้น) ก็ได้ระบุในหนังสือ"เรียนภาษาเขมร" บทที่ 1 บทนำความว่า"ไทยและเขมรมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมานาน จากประวัติศาสตร์พบว่าไทยเคยตกอยู่ใต้อำนาจขอมเมื่อครั้งขอมมีอิทธิพลอยู่ในดินแดนสุวรรณภูมิก่อนสมัยสุโขทัยเป็นราชธานี

ในสมัยอยุธยาไทยก็ได้ทำสงครามกับเขมรผลัดกันแพ้ชนะ เมื่อไทยชนะก็กวาดต้อนคนเขมรเข้ามาอยู่ในไทย ทำให้ความสัมพันธ์กันทางในการถ่ายทอดวัฒนธรรมภาษาเขมรเข้ามาปะปนในภาษาไทยเป็นอันมาก มาสมัยรัตนโกสินทร์เขมรมีปัญหาภายในทำสงครามกันเอง เขมรเป็นฝ่ายรับเอาภาษาและวัฒนธรรมไปจากไทย คำไทยที่เขมรนำไปใช้ก็มีอยู่เป็นจำนวนมากเช่นกัน

อย่างเช่นการใช้ลักษณนามตามหลักจำนวนนับภาษาเขมรและไทยมีคำที่ใช้ร่วมกัน มีบางคำไม่ทราบแน่นอนว่าใครยืมใคร อาจารย์บรรจง พันธุ์เมธ อ้างถึงอาจาย์ฉ่ำ ทองคำวรรณ ว่า "ถ้าสืบค้นไม่ได้ก็ให้สรุปว่าต่างคนต่างใช้เขมรก็มีใช้และก็มีใช้"

นับเป็นวิธีแก้ปัญหาความขัดแย้งอีกวิธีหนึ่ง แทนที่ต่างฝ่ายต่างร้องว่า"ของกูๆ"อย่างทุกวันนี้

สำราญ สมพงษ์รายงาน วันที่ 17 ต.ค. พ.ศ.2553